چکاچک
جوانی گذشت و بشد وقت من هم بها
بدادم به اندازه عمرِ خود من ز وقتم چِها
بشد حیف ،وقتم به نا اهلی و غصه ها
و حاصل ازان دوریم از خدا
خدایا چه سازم که جبران شود حاصلم
بفرما ز فضلت ز رحمت دری عایدم
امیدم نباشد بجز فضل بی انتهایت خدا
نکن نا امید از در خانه ات این گدا
برچسب:
نویسنده: حسین